తాను నేను

మరచిపోయా ఆ ఘడియలను
నీతో పంచుకున్న‌ ఆ క్షణాలను

నన్ను నీలో చూసుకుంటు
నీతోనే నన్ను ఊహించుకుంటు

ఇది చాలంటు
ఈ జన్మను మెచ్చుకున్న నిమిషాలను
సైతం మరచిపోయా..

అవునా...నిజమేనా
అనే ప్రశ్నకు జవాబు మౌనంగా మారిపోయింది..

నిన్ను మరచిపోలేని
నా మనసును మరచిపోవాలని ఉంది..

కాల గర్భంలో కలిసిపోయిన ఆ సమయం
వెనుతిరిగిన కనిపించని నేటి తరుణంలో ఒక ఉల్కై నేల రాలింది కంటి నుండి..

నేను వద్దనుకున్న నీ ఆలోచనలు
నా జ్ఞాపకాల సంపదలో అపురూపమైనవిగా మారిపోయాయి ఇప్పుడు...

చెరిపేదెలా....
చెరగని ముద్రని మన చరితకు సాక్షిగా స్వహస్తాలతో లిఖించేసాక ఇప్పుడు..

కలతకు నెలవు నేడు నువ్వు
కల్లోల మనసుకు కారణం నువ్వు

నే రచించని ఈ రాతను
చెరిపి రాయలేని నిస్సహాయత నాది..

ఆ ఇష్టం బాగుంది
ఈ కష్టం బాగుంది

రెండింటిలో ఉన్నది నువ్వే కదూ
అందుకే నేమో...

✍️అరుణిమలు