తాను నేను

గది నిండా నిశ్శబ్దం
గది అవతల సందడి..

ఎద నిండా చీకటి
కనులు నిండా వెలుగులే..

ఏకాంతం హాయిగా ఉంది
కొన్ని ఙ్ఞాపకాలను నెమరేయడానికి..

వదల లేని వాటిని వదిలేదెలా అనే మధనం
చేజారిన వాటిని చిరునవ్వుతో సాగనంపేదెలా..

ఇంతేనా...
కాదేమో...

కాలం ఇచ్ఛే కౌగిలింతల వెచ్చదనం
ఏనాడో చెక్కిలి పై నువ్వేసిన ముద్రను గుర్తు చేస్తుంది..

తడి పెదవుల ఉప్పదనం
ఏ ఉప్పెనగానో మారక మునుపే తేరుకోవాలని ఉంది...

ఎద సొద నుండి తప్పుకునేందుకు
మరుపనే వరం కోసం ఏ తపస్సు చేయాలి ఇప్పుడు..

దిగులు మబ్బులు
కన్నులను కమ్ముకుని ఉన్నాయి..

ఆపేదలా....
చెదరగొట్టేది ఎలా...

✍️అరుణిమలు