ఏ బంధం ఎప్పుడు బరువు అవుతుందో..
ఏ ఇష్టం ఎప్పుడు కష్టంగా మారుతుందో..
ఏ భయం నిజమయి పగలబడి నవ్వుతుందో..
ఏ మాట ఆశలను నీటి మూటగా మార్సుతుందో..
ఏ అవసరం ఏ ముసుగు వేసుకొని వస్తుందో..
ఏ నిజం ఎప్పుడు నిప్పుగా మారి దహిస్తుందో..
ఏ రోజు ఎప్పుడు జీవితాన్ని మార్చేస్తుందో..
ఎదురుచూసిన చూపులు ఎదురై ఏ రోజు ఖాళీ చేతిని చూపిస్తుందో..
ఏ నవ్వులు ఎప్పుడు పరిహాసాలుగా మారుతాయో..
ఏ మంచి వెనుక వంచన దాగుంటుందో..
ఏ నీతి వెనుక ఏ నాటకం ఉందో..
మనసంటే మనసే మారి మారి మరిచిపోయేదని..
నువ్వొచ్చే వరకు నాకు తెలియదు రా జీవితమంటే ఇన్నుంటాయి అని...
ఇది లోకమంతా ఏకమయినా నేర్పలేని పాఠం..ఒకరు నేర్పగలరని..
ఒక మనిషిలో లోకాన్ని చూసాను...అదే మనిషి మలచిన అదే నను విరిచి మలిచిన నా రాతను చూసాను..
జీవితమంటే ఇదని నేర్పడానికి వచ్చావేమో..బాగా నేర్పావు నా పుట్డలో వేలు పెడితే కుట్టనా అని...
వాస్తవాలను చూసిన కళ్ళకు రంగులు కనిపించట్లేదు ఈరోజు...
మాస్టారు ఇక చాలండి...ఇలాంటి పాఠాలు ఎవరికి నేర్పకండి...ప్రపంచాన్ని ఇలా కళా విహీనంగా చూపించకండే..
గురుదక్షిణ ఏమివ్వను కొత్త జీవితాన్ని ఇచ్చిన మీకు...
ఈ జన్మకు మరచిపోలేను మీ దెబ్బలను..మీ భోదనను..
మనసుతో పాటు జీవితమే నువ్వనుకున్న నా దగ్గర
ఇంతకు మించి దక్షిణ ఏముంటుంది...
✍️అరుణిమలు
No comments:
Post a Comment