Saturday, 2 December 2017
తాను నేను
మాటలు లేవు కానీ సందేశాలు ఉన్నాయి...
మన మౌనాల మధ్య ఆపేక్ష ఉంది...
మనసుకు అందని లెక్కల్లో యాతన ఉంది...
రాసే కొద్ది తరగని భావాలు ఉన్నాయి...
అక్షరాల నీడల్లో సేద తీరుతున్న ఒక మనసు ఉంది...
అచ్చం నువ్వు నేనులా ఉన్నాయి ఈ పగలు, రేయి...
ఒకరికోసం ఒకరం ఆరాటమే కానీ...
ఎదురు పడే చోటు ఎక్కడ ఉంది ఈ భువిపై...
నే నడిచే ప్రతీ చోట నా నీడవై ఉంటావు...
చేతికి అందని తోడు వై...
నా కంటికి కనిపిస్తూ నాతో సాగుతావు...
కనికరించని ఒక తారకవై...
నింగినై నిన్ను అలంకరించుకున్న...
ఉదయించే ఆశలు..రాలిపోయే ఉల్కలవుతుంటే...
ద్రవించిన మది చినుకై నేలను చేరి...
నా ఆశలను ఊపిరిగా నింపుకొని..
నీకై ఎదురు చూస్తున్న అభిసారికనై ఈ దివిలో...
రావడం...నీ ఇష్టం...
వదులుకోవడం నా మనసుకు కష్టం...
వదల లేకపోవడం నీకు ఎంత కష్టం అంటే...
నా ఎదురు చూపులంతా...
✍️అరుణిమలు
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment