తాను నేను

దోసిట నింపుతున్నా నవ్వులను అతి కష్టంగా... నువ్వనే ఆలోచన చెంపలను తడుముతూ దోసిట్లో పడి నవ్వులను కనుమరుగు చేస్తుంది... మది సాగరం అనంతం కదా...నాలో నీ తలపుల్లా... ఎవరు నువ్వంటే ....నే చెప్పేదేమొ నీ గురించి ఏంటి నీ ఇష్టం అంటే...నా చిరనవ్వులో మెరిసేది నువ్వు ఎందుకు ఈ కష్టం అంటే..నా మౌనంలో దాగున్నది నువ్వు ఎంతవరకు ఈ భారం అంటే...నా బలం తానేగా తానున్నంత వరకు ఎన్నాళ్ళు ఈ కన్నీళ్ళు అంటే..నా మనసులో తాననే అగాధం నిండే వరకు ఎందుకంత ప్రయాస అంటే...నన్ను నేను మరిచినంత ఆరాధన ఉంది కనుక ఇష్టాన్ని, కష్టాన్ని... నువ్విచ్చిన ప్రతి క్షణానికి అక్షర రూపాన్ని ఇచ్చేది... మళ్ళీ మళ్ళీ నువ్వనే భావానికి ఊపిరి పోయాలని... ఆ అక్షరాల మాటున దాగిన నీతో దాగుడుమూతలు ఆడటం నా అలవాటు... ఆ అక్షరాలను తడుముతుంటే మనసు తడి ఆరుతూ ఉంటుంది... కలలు కనేది నీ కోసం...కలవరాలు మిగిల్చిన గతాన్ని కాకుండా కొత్తగా కనిపించేది అక్కడే కదా... ఇలా అందరికి ఆటోగ్రాఫ్ లు ఇవ్వమాకయ్యా... నువ్వనే ఙ్ఞాపకం చెదలులా కాదు చెదిరిపోని చిరునవ్వు అవ్వాలి... ✍️అరుణిమలు