తాను నేను

వెళుతూ వెళుతూ వెనుతిరిగి చూసే ఆలోచనలు
అరికాలిన నలిగే నగవులకు రూపాలు...

అస్తమించే భాస్కరుడి అరుణారుణ వర్ణాలులా
సెగలు పుట్టించే ఆలోచనల అంచులు వాడి..

నువ్వు ఎవరవని అడుగుతుంటే ??

దహించని దాహాన్ని....దగ తీరని దేహాన్ని...
సుడులు తిరిగే దుఃఖాన్ని....సాయం లేని స్వతంత్రాన్ని...
నాకై నన్ను కోల్పోయిన నర్మగర్భమైన నిజాన్ని..
నడిచే దేహాన్ని...నవ్వే యంత్రాన్ని..
నమ్మకానికి చెల్లిన మూల్యాన్ని...నటించిన మనిషికి దాసిని..

నా నీడల జాడలలో నన్ను నేను వెతికే అమావాసని..
మనసా వాచా కర్మణా నా మనసున మనసుకు బానిసని..

✍️అరుణిమలు