Friday, 2 February 2018

తాను నేను

కళ్ళు తెరిచి చూస్తే కనుమరుగై పోతుందేమో...
కనుల నిండిన నీ రూపం...

రెప్పల గడపన దాచిన నిన్ను...రెప్ప పాటున కూడా దూరం చేసుకోలేని బేల తనం...

గుండెల నిండిన రూపాన్ని కళ్ళకద్దుకొని కలవరిస్తున్న...
ఎదురుగా ఉన్న రూపానివి....ఎదను నిండిపోయావు మది పీఠాన్ని అధిరోహించి...

ఏలేది నువ్వు...నీ ఏలుబడిలో నీ అడుగులలో నీడలలో కలిసిన అడుగును నేను...

మనసుకు సంకెళ్ళను వేసావు...తనువుకు స్వేచ్ఛను ఇచ్చి...
ఎగిరేది ఏ నాటికి నీ నుండి...

నీ నుండి అంటే... నాకు నేను దూరంగా పోవడమే !! అది ఎలాగో ఎప్పటికి తెలిసేది...

ఇవే.. కళ్ళుమూసి నిను చూస్తూ...కలవరిస్తూ...నే కంటున్న కలలు...
నను వదలని...నే విడువని...నిను వరించిన...నను నిలవరించే...నీ తలపుల తాపత్రయం..

✍️అరుణిమలు

No comments:

Post a Comment