చీకటి పారిపోయింది నీ కన్నుల నుండి జారే వెన్నెలను చూసి...
రాత్రి కరిగిపోతుంది నీ వెచ్చని శ్వాసకు...
తనువు తడారిపోతుంది కోరికల సెగలలో...
స్వేదం ఆజ్యం పోస్తుంది అలసిపోకని...
నైవేద్యంగా మారింది నను వదిలిన ఆత్మ...
ప్రేమను పానుపును చేసి ఆరాధించా నీ వడిలో...
కునుకును కానుక చేసా కాటుక చీకటికి....
ఆత్మీయ చుంభనం నుదుటిన సిందూరమై అద్దుకుని ఉదయించింది...
మళ్ళీ మళ్ళీ మేల్కొని నీలో అస్తమించమని...
✍️అరుణిమలు
No comments:
Post a Comment