Wednesday, 8 August 2018

తాను నేను

గాలి వాటు రాకపోకలు దేనికోయ్
శ్వాసవై నిలిచిపోరాదు

పన్నీటి జలకాలు దేనికి
నీ పలుకుల పలకరింపులలో మునిగాక

అక్షర కేళిలో మన రాశ లీలలు ఎన్నో
రసరమ్య తీరాలను తాకుతునే ఉన్నాయి

దప్పిక దేనికో ఈ దరహాసానికి
దగ తీరని ఎడారిలో

అత్తరు దేనికోయ్
నీ ఊపిరిలో చిత్తు అయ్యాక

కానుకలు ఎక్కడ
కోరికల పంజరంలో చిక్కాయా

రాతిరి వేడెక్కుతుంది ఇక్కడ
ఊపిరి సెగలతో

జాతర జరుగుతుంది
జానపదాలు లేవు జతులు లేవు

నిశ్శబ్దం సెగలు కక్కుతుంది
కరుగుతున్న ఆశలకు సాక్షిగా

పెదవి తాంబూలం పండిందోయ్
విరబూసిన మన నవ్వుల సాక్షిగా

✍️అరుణిమలు

No comments:

Post a Comment