తాను నేను

నిశ్శబ్దాన్ని నిశితంగా వింటున్న..
నా గుండె సడి నన్ను కదిలిస్తుంది..

నా శ్వాస చేస్తున్న ప్రయాణం జలపాతమల్లే తోస్తుంది
వేణువైన మేనులో ఎన్ని రాగాలో నా చుట్టూ ఉన్న శూన్యంతో జత కలిసి..

మనసు చెబుతున్న ఊసులకు ముంగురలు ఊరడింపులు
విశ్వమంతా నా కన్ను రెప్పలలో కాటుకను అద్దకుని దాగుంది

వెలుగంతా నా మేనుని పావడాగా మారి అలంకరించేసింది
మాటలన్ని మౌనాక్షరాలుగా మారి మంత్రమై మరిపిస్తున్నాయి

పెదవుల చాటున ఆగిన పలుకుల ప్రవాహం
ఆలోచనలు ఆనకట్టలను దాటి ముందుకు వస్తున్నాయి..

జవాబులు లేని ప్రశ్నకు చిరునవ్వును ఇస్తున్న
తడబడిన అడుగులకు నిట్టూర్పును ఇస్తున్న

నాపై నే చేస్తున్న సమరమే ఇది
నాతో నేను కుదుర్చుకున్న ఒప్పందాలు ఎన్నో

నన్ను నేను దోచుకుంటూ
నా నుండి నేను పారిపోతు
నన్ను నేను నిందించుకుంటు

ఏ మిగిలిన కొద్ది క్షణాలనో నాదని హత్తుకుంటు
ఈ నిశ్శబ్దాన్ని అంతరంగాన బద్దలు చేస్తున్న..

✍️అరుణిమలు